علی لاریجانی، مقام ارشد امنیتی جمهوری اسلامی، روز جمعه با عینک آفتابی تیره و کت مشکی با اعتمادبه‌نفس میان تجمع وفاداران به حکومت در مرکز تهران قدم می‌زد. این نخستین حضور عمومی او از زمان آغاز جنگ بود. اما چهار روز بعد، لاریجانی کشته شد. 

به نوشته وال‌استریت ژورنال، سرویس‌های اطلاعاتی اسرائیل بامداد سه‌شنبه لاریجانی را در حالی که با دیگر مقام‌ها در مخفیگاهی در حاشیه تهران جمع شده بود، شناسایی کردند و در حمله موشکی کشته شد.

در همان شب، اسرائیل از طریق شهروندان عادی ایرانی مطلع شد که غلامرضا سلیمانی، فرمانده نیروهای بسیج، همراه معاونانش در چادری در منطقه‌ای جنگلی در تهران پنهان شده است. این همان نوع اطلاعاتی بود که اسرائیل پس از بیش از دو هفته حمله به مقرها و پایگاه‌های فرماندهی بسیج انتظارش را داشت، حملاتی که نیروهای بسیج را وادار کرده بود در فضای باز تجمع کنند. سلیمانی نیز هدف قرار گرفت و کشته شد.

رهبران اسرائیل و آمریکا از همان ابتدا اعلام کرده بودند که جنگ با جمهوری اسلامی شرایطی را فراهم خواهد کرد تا ایرانیان رژیم را سرنگون کنند. ترورهای بامداد سه‌شنبه نقاط عطف این کارزار محسوب می‌شوند که به‌واسطه خسارت‌های سریع ناشی از حملات هوایی و افزایش اطلاعات درباره اهداف احتمالی ممکن شده‌اند.

با کشته شدن هزاران عضو رژیم‌ــ از رهبران ارشد تا نیروهای سطح پایین‌ــ گزارش‌ها از ایران حاکی از شکل‌گیری نوعی آشفتگی است. نیروهای امنیتی تحت فشار قرار گرفته‌اند و در حال عقب‌نشینی‌اند، در حالی که هم‌زمان معترضان را تهدید می‌کنند که به خیابان نیایند، و پایگاه‌ها و منافع آمریکا در منطقه، اسرائیل و کشورهای عربی خلیج فارس را هدف حملات موشکی و پهپادی قرار می‌دهند.

فهرست‌ دقیق اهداف و گزارش‌های ارزیابی خسارت‌های جنگ تصویری از تلاش گسترده برای فرسوده کردن نیروها ارائه می‌دهد. این اسناد نشان می‌دهد که این تلاش از روزهای ابتدایی جنگ آغاز شده و همچنان در حال گسترش است. اسرائیل نیروهای امنیتی را از مقرهایشان به نقاط تجمع و سپس، مخفیگاه‌هایی زیر پل‌ها هدایت کرده است تا فعالیتشان را مختل کند و به مردم ایران نشان دهد که نیروهای سرکوبگر در حال حذف‌اند.

فناوری پیشرفته مورد استفاده اسرائیل و نفوذ عوامل موساد در جامعه ایران بزرگ‌ترین تهدید را برای جمهوری اسلامی ایجاد کرده‌اند.

با این حال، دهه‌ها تجربه نظامی نشان می‌دهد که سرنگونی حکومت از طریق حملات هوایی دشوار است، اگر نگوییم ناممکن است. اگر جمهوری اسلامی دوام بیاورد، ممکن است جسورتر و خطرناک‌تر از قبل ظاهر شود. فرزین ندیمی، پژوهشگر ارشد موسسه واشنگتن، گفت: «این یک پیروزی آشکار برای رژیم خواهد بود، با پیامدهای پیش‌بینی‌شده و پیش‌بینی‌نشده.»

اسرائیل جنگ را با حمله‌ به قلب رژیم آغاز کرد، و در نخستین ضربه، رهبر جمهوری اسلامی در محل اقامتش کشته شد و با همکاری آمریکا، بخش عمده‌ای از موشک‌اندازها نابود و پدافند هوایی جمهوری اسلامی از بین رفت.

سپس، وظایف تقسیم شد: آمریکا بر توان نظامی و صنعتی جمهوری اسلامی تمرکز کرد و اسرائیل ساختارهای کنترل داخلی را هدف گرفت.

از روز دوم، جنگنده‌های اسرائیلی به‌‌شکل سازمان‌یافته مقرها و مراکز فرماندهی مرتبط با بازوهای امنیت داخلی سپاه پاسداران، بسیج و نیروهای ویژه پلیس را هدف قرار دادند. اسناد نشان می‌دهد که این حملات از یگان ثارالله‌ــ مسئول حفاظت از پایتخت‌ــ تا ایستگاه‌های پلیس محلی در تهران را در بر می‌گرفت. اسرائیل مکان‌هایی را هدف قرار داد که حضور نیروهای حکومتی در آن‌ها تایید شده بود.

سپس، اهداف گسترش پیدا کرد. اطلاعات اسرائیل نشان داد که جمهوری اسلامی در صورت نابودی مقر نیروهای امنیت داخلی، برنامه‌ای جایگزین دارد: تجمع در مجتمع‌های ورزشی محلی.

اسرائیل این مکان‌ها را زیر نظر گرفت و آن‌ها را پیش از پایان هفته اول هدف قرار داد. بر اساس ارزیابی‌ها، این حملات از مرگبارترین عملیات‌های جنگ بودند و صدها عضو نیروهای امنیتی و نظامی را کشتند، که بیشترشان در ورزشگاه آزادی جان باختند.

ویدیوهایی که شرکت استوری‌فول تایید کرده است نشان می‌دهد نیروهای امنیتی خارج از ورزشگاهی دیگری روی زمین افتاده‌اند.

به گفته یک پزشک، نیروهای امنیتی وارد بیمارستان گاندی تهران شدند و بیماران را مجبور کردند جا را برای مجروحان آن‌ها خالی کنند.

مقام‌های جمهوری اسلامی آن را حمله به اهداف غیرنظامی خواندند و رسانه‌های دولتی تصاویری از پیامدهای حمله منتشر کردند، اما به حضور نیروهای امنیتی اشاره‌ای نکردند.

ارتش اسرائیل اعلام کرد که یک مرکز فرماندهی وزارت اطلاعات را که در مجموعه شرکت برق ایران در مرکز تهران فعالیت می‌کرد، هدف قرار داده است. رسانه‌های دولتی جمهوری اسلامی گفتند در این حمله چند کارمند و مهندس کشته و تعدادی رهگذر نیز کشته یا زخمی شده‌اند.

این حملات روحیه نیروهای رده‌پایین را تضعیف کرده و برخی را وادار کرده است در خودروها، مساجد یا دیگر مراکز ورزشی بخوابند.

در همین حال، ماموران اطلاعاتی اسرائیل با فرماندهان تماس گرفته‌اند و آن‌ها و خانواده‌هایشان را تهدید کرده‌اند در صورتی که هنگام قیام مردمی کناره‌گیری نکنند، با سرنوشتی مشابه مواجه خواهند شد.

در یکی از این تماس‌ها، یک مامور موساد به فارسی می‌گوید: «ما همه‌چیز را درباره تو می‌دانیم. تو در فهرست سیاه ما هستی.»

فرمانده پاسخ می‌دهد: «باشد.»

مامور ادامه می‌دهد: «تماس گرفتم تا هشدار بدهم که باید کنار مردم بایستی. در غیر این صورت، سرنوشتت مانند رهبرت خواهد بود.»

فرمانده می‌گوید: «برادر، به قرآن قسم من دشمن شما نیستم. من همین حالا هم مرده‌ام. فقط لطفا به ما کمک کنید.»

اسرائیل انبارهای پلیس، تجهیزات رایانه‌ای، خودروها و تجهیزات پلیس را هدف قرار داد. واحدهای موتورسوار نیز هدف بودند، نیروهایی که نقش کلیدی در سرکوب اعتراض‌ها دارند.

در یک مورد، حدود ۳۴ محل مرتبط با نیروهای امنیت داخلی در استان ایلام هدف قرار گرفت.

کردهای ایران که رابطه‌ای پرتنش با دولت مرکزی دارند، گروه‌های مسلح خود را دارند. دونالد ترامپ در مقطعی از حمله مسلحانه کردها حمایت کرد، اما بعد از این موضع عقب‌نشینی کرد.

هفته گذشته، در حالی که مقام‌های اسرائیلی درباره کافی بودن حملات هوایی برای سرنگونی رژیم تردید داشتند، اهداف گسترش یافت.

نیروی هوایی اسرائیل استفاده از پهپادهای پرسه‌زن را بر فراز تهران و دیگر مناطق آغاز کرد و تمرکز را از مراکز فرماندهی به ایست‌های بازرسی بسیج تغییر داد. این پهپادها به ده‌ها هدف حمله کردند.

این حملات در بسیاری موارد بر اساس اطلاعات ارسالی از سوی شهروندان عادی ایرانی هدایت می‌شد.

ایرانیان گزارش داده‌اند که نیروهای امنیتی برای یافتن مکان‌های امن سرگردان‌اند و مدارس، مراکز ورزشی، و ساختمان‌های مسکونی را اشغال می‌کنند.

یک پزشک در تهران گفت پلیس در محله ونک ایست بازرسی را به زیر پل منتقل کرده است تا هدف قرار نگیرد، و برخی نیروها به او التماس کرده‌اند اجازه دهد شب را در ساختمان او سپری کنند. چند نفر گوشه‌ای کنار پله‌ها خوابیده بودند. او گفت همچنین دیده است نیروهای امنیتی چادر زده‌اند یا داخل اتوبوس‌ها مستقر شده‌اند.

برخی ساکنان گفته‌اند که نیروهای امنیتی در ساختمان‌های مسکونی پنهان می‌شوند و همسایه‌ها از ترس حمله، محل را ترک می‌کنند.

تحقیقات درباره جرایمی مانند سرقت متوقف شده است، زیرا نیروهای پلیس خود زیر حمله‌اند.یکی از  ساکنان تهران گفت دوستی دارد که نتوانسته است خودرویی را که پیش از آغاز جنگ دزدیده شده و سپس، پلیس پیدا کرده بود تحویل بگیرد، زیرا کسی در کلانتری نیست که آن را تحویل دهد. فرد دیگری گفت پلیس به او و دیگر مغازه‌دارها گفته است پیش از تاریکی هوا مغازه‌هایشان را ببندند، چون نمی‌توانند امنیت آن‌ها را تضمین کنند.

با وجود تضعیف اقتدار، روشن است که نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی همچنان کنترل خیابان‌ها را در دست دارند و با تهدید به شلیک، مانع بروز نارضایتی می‌شوند. بسیاری از ایرانیان گفتند که در شرایط کنونی اعتراض خیابانی خودکشی خواهد بود و بیم دارند که اسرائیل و آمریکا در نهایت رژیم را باقی بگذارند.

نهادهای امنیتی اسرائیل بر این باورند که اقتصاد در حال فروپاشی ایران و خشم عمومی رژیم را در مسیری برگشت‌ناپذیر به سوی سقوط قرار داده است، که این اتفاق ممکن است در جریان جنگ رخ دهد یا در آینده. با این حال، سرنگونی رژیم کاری است که اسرائیل و آمریکا بر عهده مردم ایران گذاشته‌اند.

ندیمی گفت: «آن‌ها دارند نظامی رو به زوال را در برابر چشمانشان می‌بینند. اما به حملات بسیار بیشتری نیاز است تا ورق برگردد.»